Je艣li jedni i drudzy powa偶nie traktuj膮 swoje pasje historyczne, po prostu musz膮 zapozna膰 si臋 z nowym wydawnictwem, pt. (tytu艂em wyja艣nienia 鈥� pierwsza cz臋艣膰 tytu艂u to 鈥瀦艂owr贸偶bna鈥� zapowied藕, jak膮 napotkamy w listach Giedroycia, w kt贸rych kusi艂 znanych intelektualist贸w, polityk贸w, publicyst贸w czy historyk贸w mo偶liwo艣ci膮 publikacji dla paryskiej 鈥濳ultury鈥�).
Na wydawnictwo sk艂adaj膮 si臋 trzy pot臋偶ne tomy, przygotowane przez wspomnianych wcze艣niej 艂贸dzkich dziejopis贸w na podstawie zasobu Archiwum Instytutu Literackiego w Pary偶u. Z ich imponuj膮c膮 obj臋to艣ci膮 (razem to oko艂o 3 tysi臋ce stron! 鈥� to chyba usprawiedliwia traktowanie inicjatywy 艂贸dzkich dziejopis贸w jako zamachu na nasz wolny czas?) idzie w parze jako艣膰 zawartych w listach refleksji i dob贸r koresponduj膮cych z Ksi臋ciem Redaktorem postaci. Znale藕li si臋 w艣r贸d nich czo艂owi intelektuali艣ci epoki, politycy i dzia艂acze polskiej powrze艣niowej emigracji, wreszcie historycy i publicy艣ci 鈥� nie tylko zatem wsp贸艂tw贸rcy, uczestnicy, 艣wiadkowie historii Polski i Europy w drugiej po艂owie XX w., ale tak偶e jej badacze.
I tak Czytelnik b臋dzie mia艂 mo偶liwo艣膰 zapozna膰 si臋 m.in. z wymian膮 list贸w (i my艣li) pomi臋dzy Giedroyciem a genera艂em W艂adys艂awem Andersem, W艂adys艂awem Bartoszewskim, Danielem Beauvois, Janem M. Ciechanowskim, Adamem Cio艂koszem, Normanem Daviesem, Andrzejem Friszke, Oskarem Haleckim, Michai艂em Hellerem, Wac艂awem J臋drzejewiczem, Janem Karskim, Tadeuszem Katelbachem, Tytusem Komarnickim, Stefanem Korbo艅skim, Janem Kucharzewskim, Marianem Kukielem, Stanis艂awem Mackiewiczem, Tadeuszem Manteufflem, Bogus艂awem Miedzi艅skim, Karolem Modzelewskim, Tadeuszem Pe艂czy艅skim, Richardem Pipesem, W艂adys艂awem Pobogiem-Malinowskim, Edwardem Raczy艅skim, Aleksandrem So艂偶enicynem, Kazimierzem Sosnkowskim, Stanis艂awem Stro艅skim, Stanis艂awem Vincenzem, Andrzejem Walickim, Piotrem Wandyczem, Aleksandrem Watem, Paw艂em Zaremb膮 czy Tadeuszem 呕enczykowskim 鈥� a to tylko ma艂a pr贸bka spo艣r贸d tuz贸w polskiej polityki i europejskiej historiografii i kultury, koresponduj膮cych z Panem na Maissons-Laffitte.
Przypomnijmy anegdot臋 o wizycie w Drugiej Rzeczypospolitej sowieckiego pisarza Ilii Erenburga. Zapobiegliwa polska 鈥瀌efensywa鈥� zadba艂a o sta艂膮 鈥瀘piek臋鈥� nad go艣ciem ze wschodu. Kiedy Erenburg spacerowa艂 kiedy艣 z Tuwimem, wymieniaj膮c opinie na temat literatury i poezji, jeden z agent贸w kontrwywiadu, zamiast utrzyma膰 przyzwoit膮 odleg艂o艣膰 od 艣ledzonego, zacz膮艂 dos艂ownie depta膰 pisarzom po pi臋tach. Zdenerwowany Erenburg zwr贸ci艂 mu uwag臋 na b艂膮d w sztuce inwigilacji. Odpowied藕 rozbroi艂a jednak obydwu literat贸w: Ja nie s艂u偶bowo... Jak mam nie s艂ucha膰, kiedy m贸wi pan Tuwim? Anegdota nie najgorzej 艣wiadczy o intelektualnych ambicjach polskich przedwojennych kontrwywiadowc贸w. C贸偶 鈥� a jak tu nie czyta膰, kiedy pisze Giedroyc. I to z kim?!
Wi臋cej tekst贸w autora znajdziesz .