Biograf Potka艅skiego zbudowa艂 opowie艣膰 o swym bohaterze z trzech rozdzia艂贸w. Pierwszy stanowi pr贸b臋 nakre艣lenia 鈥� jak okre艣la to sam A. Kobak - biografii intelektualnej krakowskiego dziejopisa: odtworzenia jego 偶ycia prywatnego, procesu dojrzewania jako badacza i intelektualisty, przebiegu kariery naukowej i zestawienia dokona艅 badawczych na tle epoki i 贸wczesnych 艣rodowisk intelektualnych i naukowych. W rozdziale drugim 艂贸dzki historyk podejmuje trud scharakteryzowania dorobku naukowego Potka艅skiego, okre艣laj膮c celnie jego ujmowanie historii jako 鈥瀙olifoniczne鈥�. Wreszcie ostatni rozdzia艂 to pr贸ba odpowiedzi na pytanie o miejsce bohatera biografii - jego osi膮gni臋膰 oraz sposobu uprawiania i 鈥瀢idzenia鈥� historii 鈥� w polskiej historiografii.
Gwoli 艣cis艂o艣ci - , rzecz jasna, opatrzona zosta艂a, zgodnie z wymogami warsztatu naukowego historyka, bogatym zestawem przypis贸w i odsy艂aczy oraz uzupe艂niona o bibliografi臋 i indeks osobowy. Zach臋cam szczerze do jej przeczytania 鈥� jej atutem jest nie tylko badawcza rzetelno艣膰 Autora, ale r贸wnie偶 jego 鈥瀓臋zyk鈥�, styl pisarski. Wielce udanie 艂膮czy on zajmuj膮c膮 opowie艣膰 o faktach z 偶ycia Potka艅skiego, jego osi膮gni臋ciach naukowych i pogl膮dach na spos贸b uprawiania historii z ocenami i refleksjami samego biografa oraz wplecionymi w tekst, ilustruj膮cymi go cytatami. Dbaj膮c o naukowy charakter biografii, A. Kobak nie zaniedba艂 r贸wnie偶 wzbogacenia narracji o anegdoty. Polecam przysz艂emu czytelnikowi zw艂aszcza fragmenty, dotycz膮ce sposobu postrzegania Potka艅skiego przez przedstawicielki p艂ci pi臋knej, ocen jego osoby jako arbitra elegancji na miar臋 wsp贸艂czesnego Petroniusza, opis贸w jego pasji wspinaczkowych, taterniczych; wreszcie - zapo偶yczony z opowie艣ci Adama Grzyma艂y-Siedleckiego zapis zaiste wstrz膮saj膮cej dla Potka艅skiego wizyty w mieszkaniu pisarza, skandalisty i 鈥濨oga鈥� m艂odopolskiego Krakowa, Stanis艂awa Przybyszewskiego.
Ciekaw jestem, czy po lekturze A. Kobaka Czytelnik zgodzi si臋 z trafno艣ci膮 oceny Potka艅skiego, kt贸r膮 w nieco mo偶e przewrotny spos贸b usi艂owa艂em zakodowa膰 w tytule niniejszego tekstu: nie tylko jako mistrza-badacza, ale tak偶e (niestety!) mistrza drugiego planu, pozostaj膮cego w cieniu wielkich nazwisk. Przy tym mistrza nieprzys艂owiowego - nie maj膮cego nic wsp贸lnego z 鈥瀖istrzami drugiego planu鈥�, znanymi z zatytu艂owanych w ten spos贸b 偶artobliwych zdj臋膰, zamieszczanych w sieci. Nie staraj膮cego si臋 bowiem za wszelk膮 cen臋 skupi膰 uwagi na swojej osobie. Nie dbaj膮cego 鈥� nawi膮zuj膮c do tekst贸w uniwersyteckich 艣lubowa艅 doktorskich 鈥� nie tylko o 鈥瀕ichy zysk鈥�, ale i o 鈥瀙r贸偶n膮 s艂aw臋鈥�.
Wi臋cej tekst贸w autora znajdziesz .