Historycy, zajmujący się dziejami PRL-u przyzwyczaili nas do biografii reprezentantów „komunistycznego Olimpu� – „sowieckiego agenta� i uosobienia polskiego stalinizmu, Bolesława Bieruta; nadziei polskiego października, ale przede wszystkim budowniczego „siermiężnego socjalizmu�, współsprawcy antysemickiej kampanii 1968 r. i grudniowej masakry na Wybrzeżu, Władysława Gomułki; Edwarda Gierka – dla jednych przede wszystkim pomysłodawcy konsumpcyjnego socjalizmu (z ludzką twarzą „Malucha� 126p), dla innych – odpowiedzialnego za zadłużenie Polski i radomskie „ścieżki zdrowia� z 1976 r.; wreszcie Wojciecha Jaruzelskiego – dowodzącego Ludowym Wojskiem Polskim podczas inwazji armii Układu Warszawskiego na Czechosłowację i autora stanu wojennego.
Tym razem bohaterem książki stał się „człowiek drugiego planu� PRL-owskiego establishmentu („człowiek�, nie przysłowiowy „bohater drugiego planu – rzecz w tym, iż nie był on „sternikiem z tylnego fotela�, „szarą eminencją�, a modelowym, zdyscyplinowanym aparatczykiem) – Ignacy Loga-Sowiński.
Postać tę uczynił bohaterem swej najnowszej książki - ,- łódzki historyk, profesor mający już zresztą w swoim dorobku m.in. biografię „czarnego charakteru� marca 1968 r., Mieczysława Moczara. W biografii wraz z autorem śledzimy kolejne partyjne i życiowe perypetie „cienia Gomułki�. Poznajemy najpierw młodość spędzoną w robotniczej �odzi, zwieńczoną akcesem do Komunistycznej Partii Polski i… więzieniem (jak na dobrego „towarzysza� przystało); przygarnięciem przez „Pierwszą Ojczyznę Światowego Proletariatu� po rozciągnięciu jej dobroczynnych wpływów na Wschodnie Kresy „pańskiej Polski� po 17 września 1939 r.; wreszcie - „heroicznymi� latami II wojny światowej i okupacji niemieckiej, spędzonymi w łódzkiej komunistycznej konspiracji i zakończonymi akcesem do grona politycznej „gwardii� towarzysza „Wiesława�.
Później towarzyszymy wzlotom i upadkom bohatera w latach Polski Ludowej – od funkcji Pełnomocnika Rządu Tymczasowego i zwierzchnika Komitetu �ódzkiego PPR; przez lata trwogi związanej z krwawymi harcami polskiego stalinizmu, skutkujące odsunięciem „nacjonalisty i prawicowca� Gomułki od władzy, roztoczeniem przez bezpiekę szczególnej opieki nad Logą oraz… porzuceniem przez niego dotychczasowego mentora; triumfalny powrót do władzy w 1956 r. - wraz z puszczającym w niepamięć słabość druha Gomułką; wierną służbę, którą odkupił grzech apostazji; aż po odsunięcie na boczny tor wraz z ostatecznym upadkiem „Wiesława� w 1970 r. (dla Logi „odsunięcie� to oznaczało zresztą stosunkowo miękkie lądowanie - najpierw na stanowisku ambasadora PRL w Turcji, później na politycznej emeryturze we władzach Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.
Krótki epilog książki stanowią ostatnie lata życia bohatera – spędzone w III Rzeczypospolitej, z którą trudno zapewne było mu się utożsamić.
Atuty biografii Logi, pióra profesora Lesiakowskiego?
Po pierwsze: nieoczywisty wybór polityczno-prywatnego konterfektu „zwykłego partyjniaka�, raczej niesionego falami dziejów PRL-u, niż decydenta, czy choćby zakulisowego inspiratora wydarzeń w „najweselszym baraku obozu komunistycznego�, dający swoiste studium „człowieka partii�. Po drugie: potraktowanie politycznej drogi swego bohatera jako pretekstu do przedstawienia i analizy interesujących, a niekiedy kuriozalnych mechanizmów sprawowania władzy w partii komunistycznej (i Polsce Ludowej). Wreszcie po trzecie: wybór formuły biografii, która stanowi – przy swoim naukowym charakterze, zakotwiczeniu w bogatym materiale źródłowym i literaturze przedmiotu – przede wszystkim ciekawą, wzbogaconą smakowitymi anegdotami i cytatami, opowieść, po którą sięgnąć mogą nie tylko historycy, czy pasjonaci spoza cechu Klio, ale po prostu czytelnicy zainteresowani „peerelowską� historią - a tych zdaje się być sporo.
Więcej tekstów autora znajdziesz .