¾«¶«Ó°ÊÓ

�ódź: Biografia

Marcin Giełzak

 

Najlepsze historie miast czyta się jak biografie. Wiedział to Simon Sebag Montefiore, który swój bestseller o Jerozolimie opatrzył podtytułem: „A Biography�. Gęstość zaludnienia i intensywność zabudowy to jedno, ale ludzkie siedlisko ma również swoje dzieje, osobowość, charakter. Louis Trochu pisał o francuskiej stolicy: „Paryż to żywa osoba, która miewa chwile szaleństwa, furii, ogłupienia, entuzjazmu�. Jack Kerouac porównał Londyn do „hardego, niezależnego mężczyzny pykającego fajkę w pubie�. Miasta mają też swoje narodziny, wiek młodzieńczy i dojrzały. Niektóre doświadczyły nawet zmartwychwstania i drugiego życia. Dobrym przykładem jest tu Detroit. Bliższym nam: �ódź.

Opublikowano: 09 września 2021

Nie ryzykujemy wielkiego uproszczenia, gdy powiemy, że dzieje Å�odzi to historia łódzkiego przemysÅ‚u. Tutaj nawet kultura i sport powstawaÅ‚y w wielkich zakÅ‚adach pracy, obok nich, a czasem niejako w kontrze do nich. Najbardziej znany łódzki klub piÅ‚karski to Robotnicze Towarzystwo Sportowe. Literackie i filmowe wizje Ziemi Obiecanej też nie mogÅ‚oby siÄ™ obyć bez dymu fabryk, haÅ‚asu maszyn, proletariackich mas (choć obraz z pewnoÅ›ciÄ… nie bÄ™dzie peÅ‚en bez secesyjnych paÅ‚aców i eleganckich kamienic).

Mniej uwagi, zarówno twórców, jak i badaczy przyciąga �ódź powojenna. Lata 1945-1989 to jakby wydarte karty z jej biografii; zbyt łatwo zredukować je do „straconych dekad�, za szybko zapominamy, że w II połowie lat 40. powstała w gruncie rzeczy „Druga �ódź� — nie tylko w sensie politycznym czy gospodarczym, ale także społecznym i kulturalnym. Dziś zaś żyjemy w „Trzeciej �odzi�, dziedziczce masy upadłościowej po komunizmie, już postprzemysłowej, nadal szukającej swojej tożsamości i miejsca na biznesowej oraz kulturalnej mapie Polski.

 
 
Ten prymat historii politycznej nad społeczną, na który tu narzekam, daje o sobie znać w polskich dyskusjach o przeszłości. Dzieje porozbiorowe sprowadzone zostały do pytania: „bić się czy nie bić?�, dekady powojenne do prostego wyboru: „przystosowanie czy opór?�. Ujęcie odwrotne wymagałoby programu badawczego zgoła innego, opartego bowiem na założeniu, że historia jest naczelną nauką społeczną, w której zmieścić się muszą wszelkie inne dyscypliny: ekonomia, socjologia, politologia, itd.

 

Takie punkty wyjÅ›cia i dojÅ›cia sprawiÅ‚yby, że dzieje np. PRL już nie byÅ‚yby pocztem pierwszych sekretarzy, ani galeriÄ… bohaterów opozycji, ani wreszcie kalendarium „polskich miesiÄ™cyâ€�. ByÅ‚oby to raczej studium nad zmianami spoÅ‚ecznymi w każdym aspekcie, od ekonomicznego po mentalny. W łódzkim oÅ›rodku akademickim nie brakuje badaczy, którym taki oglÄ…d metodologiczny nie jest obcy. Przed kilkoma laty, w tym miejscu, pisaÅ‚em o pracy zbiorowej Robotnicy Å�odzi w drugiej poÅ‚owie XIX wieku. Nowe kierunki badawcze, które nadal rekomendujÄ™ jako swego rodzaju vademecum dla zainteresowanych tÄ… tematykÄ…. Niedawno ukazaÅ‚a siÄ™ pozycja nie mniej godna polecenia, a pod pewnymi wzglÄ™dami nawet ciekawsza, a z pewnoÅ›ciÄ… bardziej ambitna. Mam tu na myÅ›li książkÄ™ .

Nie jest to, w przeciwieÅ„stwie do „poprzedniczkiâ€�, praca stricte akademicka. OczywiÅ›cie, odpowiadajÄ… za niÄ… pracownicy naukowi niepozbawieni dorobku, mamy tam aparat krytyczny i obszernÄ… bibliografiÄ™. Ale jest tam też coÅ› wiÄ™cej.  Na stronach wydawcy czytamy, że omawiane dzieÅ‚o stanowi zbiór historii „najwiÄ™kszych zakÅ‚adów przemysÅ‚owych i łódzkiego Å›wiata pracy w okresie PRL oraz transformacji w naszym mieÅ›cieâ€�. Narracja ta utkana jest na poÅ‚y z faktów odtworzonych na podstawie źródeÅ‚ przez badaczy, a na poÅ‚y z opowieÅ›ci, czasem bardzo osobistych, łódzkich robotników. Nie sposób ukrywać, że to wÅ‚aÅ›nie ten element historii mówionej zapada w pamięć najbardziej, ma on bowiem wartość dokumentu, albo nawet mocniej, Å›wiadectwa. Poza tym, wyjÄ…wszy muzea i filmy, późno urodzeni mogÄ… polegać wyłącznie na lekturach, aby spróbować sobie wyobrazić, jak wyglÄ…daÅ‚a dekady temu hala fabryczna, laboratorium czy robotnicze mieszkanie.

 
Relacje z pierwszej rÄ™ki majÄ… zaÅ› tÄ™ przewagÄ™ nad obrazem filmowym czy wystawÄ…, że sÄ… nieprzetworzone, a tym samym, bardziej autentyczne; zwÅ‚aszcza gdy sÄ…siadujÄ… na kolejnych stronach z licznymi fotografiami, mapami zakÅ‚adów przemysÅ‚owych, a nawet schematami produkcji włókienniczej. 

 

Fragmenty wywiadów zawarte w  można byÅ‚oby bez trudu wkomponować w tekst gÅ‚oÅ›nych prac, takich jak PrywatyzujÄ…c PolskÄ™ Elizabeth Dunn czy ´Ü²¹±è²¹Å›Ä‡ Marka Szymaniaka. Wszystko to sprawia, że omawiane opracowanie można czytać wÅ‚aÅ›nie jako biografie Å‚odzian i biografiÄ™ miasta Å�odzi — przystÄ™pnÄ…, barwnÄ…, napisanÄ… z publicystycznym zaciÄ™ciem.

Kolejny powód, dla którego twierdzÄ™, że nie jest to dzieÅ‚o czysto akademickie i do akademików skierowane jest nastÄ™pujÄ…cy: odbieram  jako pracÄ™ spoÅ‚ecznie zaangażowanÄ…. Używam tego terminu w tym wÄ…skim sensie, że dostrzegam w niej zamiar oddania gÅ‚osu tym, którzy dotÄ…d zmuszeni byli milczeć. To czyni omawianÄ… książkÄ™ aktualnÄ…, wrÄ™cz boleÅ›nie aktualnÄ…, w dobie ożywajÄ…cych dziÅ› sporów o polskÄ… drogÄ™ od komunizmu, jak i ksztaÅ‚t polskiego kapitalizmu.

 

WiÄ™cej tekstów autora znajdziesz . 

Opublikowano: Marzena Gawłowska

CENTRUM ANALIZ, MODELOWANIA I NAUK OBLICZENIOWYCH (CAMINO)
E: camino@uni.lodz.pl

Projekt Multiportalu U� współfinansowany z funduszy Unii Europejskiej w ramach konkursu NCBR