Ju偶 cho膰by Karen Armstrong pokazywa艂a w Historii Boga, 偶e racjonalizacja Stw贸rcy dokonana przez Kartezjusza i Newtona ostatecznie u艂atwi艂a jego odrzucenie. Dixon zdaje si臋 i艣膰 jej tropem, pisz膮c o zwolennikach bardzo popularnej w Stanach Zjednoczonych idei inteligentnego projektu. Pod pozorem naukowej analizy szukaj膮 oni nie艣cis艂o艣ci w teorii ewolucji. Wskazuj膮c je, sugeruj膮, 偶e mog膮 by膰 one wyja艣nione jedynie interwencj膮 osobowego, rozumnego Stw贸rcy. Tym samym skazuj膮 go jednak na wielokrotnie w historii krytykowan膮 rol臋 鈥濨oga luk鈥�.
Jaki sens ma wieczny, nie艣miertelny, doskona艂y byt, kt贸rego termin wa偶no艣ci wyznacza data kolejnego naukowego odkrycia, wyja艣niaj膮cego to, co dzisiaj zdaje si臋 niewyja艣niane?
Na manowce prowadzi r贸wnie偶 traktowanie nauki religijnie, chocia偶by poprzez przyjmowanie dogmatu, 偶e sama naturalno艣膰 czy ewolucyjno艣膰 sprawia, 偶e co艣 uznajemy za dobre. O ile m贸wienie w kontek艣cie bada艅 empirycznych o u偶yteczno艣ci czy przyjemno艣ci nie stanowi 偶adnego problemu, b艂臋dem jest uto偶samianie naukowo艣ci z etyczno艣ci膮. W t臋 pu艂apk臋 wpadaj膮 wszyscy ludzie tak ochoczo pi臋tnuj膮cy homoseksualizm za jego nienaturalno艣膰, a jednocze艣nie uznaj膮cy by膰 mo偶e jeszcze mniej naturaln膮 monogami臋 za fundament 艂adu moralnego. Je偶eli poszukujemy w nauce wskaza艅 dotycz膮cych w艂a艣ciwego post臋powania, 艂atwo mo偶na popa艣膰 w liczne sprzeczno艣ci, ale takie rozumowanie mo偶e mie膰 znacznie powa偶niejsze konsekwencje. Teoria ewolucji s艂u偶y艂a przecie偶 do uzasadniania zbrodniczych dzia艂a艅 nazist贸w, przekonanych o tym, 偶e idea przetrwania najlepiej przystosowanych jest argumentem przemawiaj膮cym za rasizmem.
Odpowiedzialna za zacieranie granic mi臋dzy nauk膮 i religi膮 jest szara eminencja ksi膮偶ki Thomasa Dixona 鈥� polityka.
Walka tytu艂owych dziedzin by艂a w historii wielokrotnie zr臋cznym zabiegiem propagandowym, o czym 艣wiadczy chocia偶by przyk艂ad procesu Galileusza. Gdy Dixon zagl膮da pod podszewk臋 problem贸w, za kulisy konflikt贸w, ukazuje polityczne t艂o, kt贸re nie jest jedynie kontekstem wydarze艅, ale ich 藕r贸d艂em. Wiedza b膮d藕 wiara 鈥� gdy znajduj膮 si臋 w programach wyborczych czy odezwach do narod贸w, gdy zostaj膮 umieszczane na partyjnych sztandarach, zazwyczaj traktowane s膮 instrumentalnie.
Wi臋cej tekst贸w autora znajdziesz .