 |
W latach 60. i 70. cz艂owiek siedzia艂 w domu i albo pi艂 w贸dk臋 albo my艣la艂. By艂 czas na my艣lenie, bo nie by艂o co robi膰. Francuz, Niemiec czy Amerykanin ci膮gle pracowa艂, a ten si臋 nudzi艂. Wobec tego robi艂 konkursy. W ten 偶artobliwy spos贸b architekt Stefan M眉ller opisywa艂 genez臋 mi臋dzynarodowych sukces贸w polskich projektant贸w. Czy rzeczywi艣cie szarzyzna peerelowskiej codzienno艣ci zmusza艂a do ucieczki w sfer臋 wyobra藕ni, a fantastyczne wizje nowoczesnych budynk贸w mia艂y by膰 odskoczni膮 od projektowania nudnych osiedli z wielkiej p艂yty? A mo偶e to zas艂uga organizacji wielobran偶owych biur projekt贸w i doskona艂ej edukacji, jak膮 m艂odzi polscy projektanci odebrali od starych mistrz贸w? By spr贸bowa膰 odpowiedzie膰 na te pytania i wiele innych, autor postanowi艂 ws艂ucha膰 si臋 w g艂osy wybitnych architekt贸w dzia艂aj膮cych w latach 1945鈥�1989. Kilkadziesi膮t wywiad贸w, setki anegdot, r贸偶ne stanowiska i wybory 鈥� to wszystko tworzy rozproszon膮 struktur臋 ksi膮偶ki S艂owo architekta. Opowie艣ci o architekturze Polski Ludowej. Mnogo艣膰 osobistych narracji i wspomnie艅 uk艂ada si臋 tu w wielowarstwowy obraz, w kt贸rym poj臋cie 鈥瀙rawdy鈥� stale podlega negocjacjom. Zamiast jednej, wiod膮cej 艣cie偶ki interpretacyjnej autor przedstawia wielo艣膰 r贸wnoprawnych, indywidualnych mikrohistorii 鈥� fascynuj膮cych i niejednoznacznych jak architektura tamtych czas贸w. |