¾«¶«Ó°ÊÓ

Dobro wspólne w epoce nowoczesnej. Spotkanie z dr hab. Magdaleną Matysek-Imielińską

Czy mieszkanie to prawo, czy towar? Dlaczego rosną ceny najmu, mnożą się pustostany, a młodzi ludzie nie mogą się wyprowadzić z domu rodzinnego? Na te pytania próbowała odpowiedzieć dr hab. Magdalena Matysek-Imielińska z Uniwersytetu Wrocławskiego, finalistka V edycji konkursu o Nagrodę im. Prof. Tadeusza Kotarbińskiego i autorka książki „Miasto w działaniu. Warszawska Spółdzielnia Mieszkaniowa – dobro wspólne w epoce nowoczesnej�. Spotkanie odbyło się na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym U�, a rozmowę poprowadził dr Piotr Szenajch z Instytutu Socjologii U�.

Opublikowano: 04 września 2025

 

Głód mieszkaniowy nie zniknął, zmienił się sposób jego funkcjonowania

Dr hab. Matysek-ImieliÅ„ska rozpoczęła od analizy danych, które pokazujÄ…, że problem mieszkaniowy nie zniknÄ…Å‚ – tylko przybraÅ‚ innÄ… formÄ™. W Polsce znaczÄ…ca część spoÅ‚eczeÅ„stwa żyje w przeludnionych mieszkaniach. Nowe lokale powstajÄ…, ale trafiajÄ… głównie do inwestorów lub sÄ… wykorzystywane jako lokaty kapitaÅ‚u. W wielu miastach istniejÄ… setki tysiÄ™cy pustostanów – choć formalnie majÄ… umowy, nie zużywajÄ… energii – stojÄ… puste, podczas gdy mÅ‚ode rodziny i osoby zaczynajÄ…ce samodzielne życie „gnieżdżą siÄ™â€� u rodziców, współlokatorów czy na „mikroâ€� przestrzeniach. 

Mieszkanie jako prawo vs. mieszkanie jako towar

W czasach przed transformacją mieszkaniową dominował model, w którym mieszkanie miało charakter prawa – jego dostępność była elementem socjaldemokratycznego projektu godnego życia. Po 1989 roku zaczęto mówić o nim w kategoriach rynkowych, co przekształciło je w narzędzie inwestycyjne. Dr hab. Matysek-Imielińska podkreślała, że właśnie to przesunięcie napędza spekulacje i tworzy bariery dla tych, którzy chcieliby mieszkać, a nie inwestować. W tej narracji mieszkania przestają służyć do życia, stają się „lokatami� i „produktem�, co destabilizuje reprodukcję społeczną i codzienne bezpieczeństwo.

Pustostany, mikroapartamenty i fasada wspólnoty

W dyskusji padły konkretne przykłady patologii współczesnego mieszkalnictwa. Jednym z nich było zburzenie zabytkowego basenu olimpijskiego we Wrocławiu, w miejsce którego powstał akademik z sauną, siłownią, jacuzzi czy podziemnym parkingiem. Dla studentów rozwiązanie to było nie tylko za drogie, ale również niepotrzebne. W rzeczywistości pod nazwą "akademik" ukryte były mikroapartamenty, czyli pomieszczenia nie spełniające postulatów minimum mieszkaniowego.

Mikroapartamenty zostały zdiagnozowane jako semantycznie i społecznie problematyczne: nazwa „apartament� w zestawieniu z „mikro� zaciera granice, zamaskowuje złe warunki, a jednocześnie ogranicza przestrzeń do życia, budowania relacji czy wspólnoty. Takie „mieszkania� często są symptomem samotności i indywidualizmu, niż realną odpowiedzią na potrzeby mieszkaniowe.

Alternatywy: spółdzielczość, cohousing i odzyskiwanie wspólnoty

Jako przeciwwagę do rynkowego modelu dr hab. Matysek-Imielińska wskazywała na spółdzielczość i różne formy wspólnego zamieszkiwania. Wyjaśniała, że autentyczna spółdzielczość to nie relikt PRL-u, lecz idea dobrowolnej, demokratycznej kooperacji. To model, który pozwala rozłożyć koszty, redukować wpływ na środowisko i tworzyć trwałe relacje – od wczesnej dorosłości po starość.

Cohousing i coliving zostały opisane jako przestrzenie, w których współdzielone są nie tylko pomieszczenia, ale też odpowiedzialność, rytuały i troska – wymaga to pewnych umiejętności społecznych, ale przy tym buduje trwalszą wspólnotę niż izolujące mikroapartamenty.

ŹródÅ‚a inspiracji: wspólnota zamiast rynku 

Źródłem książki i refleksji autorki była m.in. historia Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej (WSM) oraz idea „dobra wspólnego� w przestrzeni miejskiej. WSM został przedstawiony jako eksperyment łączący nowoczesność, edukację, samoorganizację i wspólnotowość – z instytucjami, rytuałami, nauczaniem życia codziennego, ale też z charakterystycznym napięciem między dyscypliną a samorządnością. Autorka podkreślała, że to nie jest książka o architekturze czy samej Warszawie, lecz o miejskim aktywizmie – o sposobach budowania miejsca z perspektywy wspólnoty działającej „przeciwko i poza� czysto rynkowymi logikami.

Dr hab. Magdalena Matysek-Imielińska – kulturoznawczyni i socjolożka z Uniwersytetu Wrocławskiego, specjalizuje się w studiach miejskich. Bada miasto jako przestrzeń działania, interesuje się samoorganizacją, partycypacją i zaangażowaną urbanistyką. Autorka książek „Miasto w działaniu� (2018) i „Warsaw Housing Cooperative. City in Action� (2020). Pisze o krytyce kapitalizmu i myśli krytycznej, współpracuje z pismami kulturoznawczymi i od lat prowadzi we Wrocławiu cykle spotkań popularnonaukowych – Cultura Culturans i Cultura Lectionis.

Wydarzenie odbyÅ‚o w ramach cyklu spotkaÅ„ z autorami najlepszych książek humanistycznych w Polsce z okazji 10. edycji konkursu o NagrodÄ™ im. Prof. Tadeusza KotarbiÅ„skiego organizowanego przez Uniwersytet Å�ódzki. 

Redakcja: Małgorzata Jasińska i Michał Gruda (Centrum Współpracy z Otoczeniem i Społecznej Odpowiedzialności Uczelni)

 

Opublikowano: Małgorzata Jasińska

ul. Narutowicza 68, 90-136 �ódź
NIP: 724 000 32 43
Adres do doręczeń elektronicznych (ADE): AE:PL-74796-17640-IHHIV-17
KONTAKT​â¶Ä‹â¶Ä‹â¶Ä‹â¶Ä‹â¶Ä‹â¶Ä‹

Projekt Multiportalu U� współfinansowany z funduszy Unii Europejskiej w ramach konkursu NCBR