¾«¶«Ó°ÊÓ

Dr Inmaculada Frutos: Uniwersytet �ódzki to moje miejsce!

Dążenie do umiędzynarodowienia nauki na Uniwersytecie �ódzkim, zapisane w strategii uczelni na lata 2021-2030, to nie tylko intensywne działania w ostatnim roku, kiedy dzięki grantom IDUB kadrę zasiliło ponad czterdziestu naukowców z zagranicy. Wielu badaczy różnych dziedzin i specjalizacji swe zawodowe życie związało z U� już dawniej. Jedną z takich osób jest hiszpańska biolog dr Maria Inmaculada Frutos Parralejo, adiunkt Katedry Bezkręgowców i Hydrobiologii Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska U�.

Opublikowano: 25 kwietnia 2022
Zdjęcie grupa ludzi w altanie

Dr Inmaculada Frutos (siedzi w środku) z naukowcami różnych katedr Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska U�

Przedmiotem naukowej aktywności dr Frutos jest m.in. bioróżnorodność i ekologia wód przybrzeżnych oraz głębinowych. Pełni funkcję polskiej koordynatorki projektu , w ramach którego prowadzone są badania bioróżnorodności wód Nowej Kaledonii. Dr Maria Inmaculada Frutos Parralejo opowiedziała nam o swojej pracy na Uniwersytecie �ódzkim.
 
Jak znalazÅ‚aÅ› siÄ™ w Å�odzi? 

TrafiÅ‚am tu jeszcze zanim zatrudniono mnie na Uniwersytecie Å�ódzkim. BraÅ‚am udziaÅ‚ w konferencjach naukowych poÅ›wiÄ™conych biologii morskiej. Wtedy poznaÅ‚am zespół, z którym pracujÄ™ teraz. Potem zaczęłam Å›ciÅ›lej współpracować z prof. MagdalenÄ… BÅ‚ażewicz i odkryÅ‚am, że WydziaÅ‚ Biologii i Ochrony Åšrodowiska UÅ� ma mi mnóstwo do zaoferowania jako badaczce. Kiedy wiÄ™c pojawiÅ‚a siÄ™ okazja zatrudnienia na nim, spróbowaÅ‚am i siÄ™ udaÅ‚o. CzujÄ™ siÄ™ teraz jego częściÄ…, dobrze mi tutaj. 

Czym się dokładnie zajmujesz?

 PracujÄ™ w , a mojÄ… specjalizacjÄ… jest badanie bioróżnorodnoÅ›ci i ekologii suprabentów zamieszkujÄ…cych wody morskie na wybrzeżach i na dużych głębokoÅ›ciach. MówiÄ…c wprost – badam maÅ‚e skorupiaki żyjÄ…ce na dnie oceanów na caÅ‚ym Å›wiecie, a także rolÄ™, jakÄ… peÅ‚niÄ… w ekosystemie, i ich wpÅ‚yw na Å›rodowisko. 

Taka praca oznacza sporo wyjazdów w piękne rejony świata. Gdzie do tej pory byłaś?

 ZaczynaÅ‚am w Zatoce Biskajskiej i wciąż tam bardzo chÄ™tnie wracam, ale rejsów, podczas których zbieraÅ‚am próbki, które obecnie badam na UÅ�, mam już za sobÄ… dużo wiÄ™cej. Reykjavik na Islandii, Santa Cruz de La Palma na Wyspach Kanaryjskich, Santo Domingo na Dominikanie lub Nouméa w Nowej Kaledonii to miejsca, w które podróżowaÅ‚am, by brać udziaÅ‚ w rejsach badawczych trwajÄ…cych dÅ‚użej niż 30 dni. KiedyÅ› uczestniczyÅ‚am też w wyprawach do WÅ‚adywostoku, ale na razie, z oczywistych powodów, ich nie bÄ™dzie. Fauna którÄ… badam pochodzi z miejsc na Morzu Północnym, Oceanie Atlantyckim, Indyjskim czy Pacyfiku w rejonie Australii. W najwiÄ™kszym skrócie – caÅ‚y Å›wiat to teren moich badaÅ„. Odwiedzam też oÅ›rodki naukowe, muzea i wszystkie miejsca, w których mogÄ™ badać skorupiaki. W marcu 2020 roku życie bardzo skomplikowaÅ‚ nam Covid-19, nie mogÅ‚am siÄ™ nawet przez jakiÅ› czas wydostać z Australii, ale w koÅ„cu udaÅ‚o sie wrócić do Polski. Cóż, ryzyko zawodowe…

Jak wygląda Twoja codzienna praca na U�?

Kiedy akurat nie jestem w podróży sÅ‚użbowej współpracujÄ™ na bieżąco z prof. MagdalenÄ… BÅ‚ażewicz, dr AleksandrÄ… Jakiel, dr AnnÄ… StÄ™pieÅ„ i mgr MartÄ… Geller jeÅ›li chodzi o tzw. grupÄ™ tanaidacea (grupa skorupiaków – przyp. red.). Z dr AnnÄ… JażdżewskÄ… w ramach badaÅ„ dwunogów, a z dr Stefanie Kaiser - równonogów. OpiekujÄ™ siÄ™ również WeronikÄ… Pietrzak, która dopiero zaczyna swojÄ… karierÄ™ naukowÄ… w naszym zespole badawczym. WspółpracujÄ™ też, badajÄ…c torboraki, z prof. Å�ukaszem PuÅ‚askim i mgr Maciejem Studzianem z Katedry Biofizyki. Wspólnie tworzymy publikacje, co daje nam wszystkim możliwość wymiany doÅ›wiadczeÅ„ i rozwoju naukowego. 

Wspomniałaś, że dobrze ci tutaj, na U�, w �odzi. Co o tym decyduje?

Przede wszystkim to, że Uniwersytet �ódzki jest miejscem, gdzie pracują osoby o otwartych umysłach. Wspiera różnorodność, także różnorodność myślenia. Oprócz tego Wydział Biologii i OchronyŚrodowiska jest świetnie wyposażony, co pozwala uprawiać naukę na najwyższym poziomie. I zawsze znajduję tu wsparcie kolegów - to jest wspaniałe.

Dlaczego warto pracować w międzynarodowych zepołach badawczych?

Nauka nie może byc już uprawiana przez izolujących się badaczy - indywidualistów. Jedynym sposobem uprawiania nauki jest dziś praca w zespołach. Wspólna praca otwiera umysły, pokazuje nowe perspektywy, o których nie mielismy wcześniej pojęcia. Właśnie to pozwala podnosić poziom nauki. Afrykańskie przysłowie mówi: jeśli chcesz iść szybko, idź sam, jeśli chcesz iść daleko, idź z innymi. To się sprawdza również w nauce.

A co myślisz o Polakach?

SÄ… niezwykle przyjacielscy, otwarci, dosÅ‚ownie w każdej sytuacji. Liczy siÄ™ dla was rodzina i widać, że traktujecie mnie jak czÅ‚onka rodziny. Zawsze powtarzam, że jesteÅ›cie najbardziej Å›ródziemnomorskim narodem na północy Europy. 

JakÄ… cechÄ™ Polaków lubisz najbardziej? 

Chyba tÄ™, która sprawia, że nic nie jest dla was problemem. Jak pojawia siÄ™ jakiÅ› kÅ‚opot, przeszkoda, to zawsze sÅ‚yszÄ™: “nie ma problemuâ€� i to zaÅ‚atwiacie. Bardzo mi ta wasza cecha pomaga w życiu. 

¸é´Ç³ú³¾²¹·É¾±²¹Å‚: PaweÅ‚ Åšpiechowicz
 
O innych badaczach z całego świata, którzy postanowili związać swą działalność naukową z Uniwersytetem �ódzkim piszemy w artykule „Największy zagraniczny „transfer� w historii U��.

ul. Narutowicza 68, 90-136 �ódź
NIP: 724 000 32 43
Adres do doręczeń elektronicznych (ADE): AE:PL-74796-17640-IHHIV-17
KONTAKT​â¶Ä‹â¶Ä‹â¶Ä‹â¶Ä‹â¶Ä‹â¶Ä‹

Projekt Multiportalu U� współfinansowany z funduszy Unii Europejskiej w ramach konkursu NCBR