¾«¶«Ó°ÊÓ

Wikingowie z Lutomierska – sensacyjne odkrycie łódzkich naukowców

Wczesnośredniowieczne cmentarzysko w Lutomiersku pod �odzią było miejscem pochówku skandynawskich wojowników. Badania genetyczne szczątków, przeprowadzone przez antropologów i genetyków z Katedry Antropologii i Biobanku z Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu �ódzkiego nie pozostawiają, co do tego wątpliwości.

Opublikowano: 30 grudnia 2024
Wikingowie z Lutomierska - grafika

Sensacyjne odkrycie może stać się podstawą do kolejnych badań, które być może odpowiedzą na pytanie: skąd w centralnej Polsce wzięli się wikingowie?

Skąd pomysł na badania w tej części Polski?

Nasz oÅ›rodek zajmuje siÄ™ przede wszystkim badaniami szkieletów reprezentujÄ…cych dawne populacje ludzkie z terenu Kujaw - ³¾Ã³·É¾± dr Paulina Borówka z Katedry Antropologii WydziaÅ‚u Biologii i Ochrony Åšrodowiska UÅ�. – Kujawy dostarczyÅ‚y nam wielu bardzo ciekawych danych badawczych wskazujÄ…cych na ciÄ…gÅ‚ość osadniczÄ… i stanowiÄ…cych dobry ukÅ‚ad odniesienia dla caÅ‚ej Polski Centralnej – dodaje prof. WiesÅ‚aw Lorkiewicz z tej samej katedry. Natomiast Lutomiersk zawsze budziÅ‚ nasze zainteresowanie, a okazjÄ… do siÄ™gniÄ™cia do tych pochówków byÅ‚a powtórna analiza materiałów archeologicznych z tego stanowiska dokonana przez prof. Ryszarda Grygiela przedstawiona w jego znakomitym opracowaniu na temat wczesnoÅ›redniowiecznych oÅ›rodków paÅ„stwa wczesnopiastowskiego w tej części Polski. 

Fal osadnictwa grup ludnoÅ›ci skandynawskiej w Polsce w okresie okreÅ›lanym jako epoka wikingów byÅ‚o wiele, ale to pierwsze odkryte Å›lady w tej części kraju â€“

³¾Ã³·É¾± dr Borówka

Najważniejsza zagadka dotyczy tego, jak ci osadnicy tutaj dotarli i moim zadaniem jest ją rozwiązać, nie na podstawie pośrednich danych archeologicznych, lecz genetycznych. Zajęłam się tym w mojej pracy doktorskiej, łącząc dostępne obecnie informacje na temat cmentarzyska lutomierskiego i wyniki naszych badań.

Dla miłośników historii wczesnego średniowiecza Lutomiersk to jedno z najważniejszych stanowisk na archeologicznej mapie Polski Środkowej. Znajduje się tu cmentarzysko z pierwszej połowy XI w., na którym już w latach czterdziestych XX w. odkryto pochówki różniące się formą grobu i wyposażeniem od innych, charakterystycznych dla tego regionu kraju. – Cmentarzysko w Lutomiersku jest głównie, jak to się określa w archeologii, cmentarzyskiem szkieletowym, na którym chowano zwłoki zmarłych nieskremowane. Odkryto je przypadkiem pod koniec II Wojny Światowej

·É²âÂᲹś²Ô¾±²¹ dr Borówka

Po wojnie badania na tym terenie rozpoczęli archeolodzy łódzcy pod kierunkiem prof. Konrada Jażdżewskiego. – Wówczas okazało się, że groby są bogato wyposażone w różnego rodzaju importy, najpewniej pochodzenia skandynawsko-ruskiego

³¾Ã³·É¾± dr Borówka

ByÅ‚o to pierwsze tego typu stanowisko archeologiczne w tej części Polski, które interpretowano, jako bezpoÅ›redni dowód bytnoÅ›ci Skandynawów (a konkretnie Waregów, czyli Skandynawów, którzy osiedlili siÄ™ na terenach późniejszej Rusi Kijowskiej) w paÅ„stwie pierwszych Piastów. 


O wikingach w Polsce i roli, jakÄ… mieliby odegrać w powstaniu PaÅ„stwa Polskiego, czyli PaÅ„stwa Pierwszych Piastów, ³¾Ã³·É¾± siÄ™ od ponad stu lat

wspomina prof. Lorkiewicz

W Polsce jest wiÄ™cej stanowisk archeologicznych, które można powiÄ…zać z grupami ludnoÅ›ci skandynawskiej w PaÅ„stwie Pierwszych Piastów, jednak na takÄ… skalÄ™, zbadaniem caÅ‚ego cmentarzyska, wszystko zaczęło siÄ™ pod Å�odziÄ…, od Lutomierska.  

Badania zespołu prof. Jażdżewskiego zakończyły się na początku lat 50. XX w. a materiały archeologiczne i szczątki kostne odkryte na lutomierskim cmentarzysku trafiły do nowopowstałego Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w �odzi. Wstępnego opracowania zachowanych szczątków ludzkich szkieletów dokonano w latach 70. XX w. Nic nie wskazywało jednak na to, że naukowcom uda się z nich wyczytać cokolwiek więcej.

Szczątki kostne były bardzo źle zachowane ze względu na niesprzyjające warunki podłoża w tym rejonie

³¾Ã³·É¾± prof. Lorkiewicz

Sam kilkanaÅ›cie lat temu, gdy zaczÄ™liÅ›my siÄ™ interesować badaniami aDNA, wyraziÅ‚em opiniÄ™, że ze wzglÄ™du na zÅ‚y stan zachowania nie da siÄ™ przeprowadzić ich badaÅ„ genetycznych. Na szczęście w nauce nigdy nie należy ³¾Ã³·É¾±Ä‡ „nigdyâ€�.

W ciągu kilkunastu lat postęp w badań laboratoryjnych w zakresie izolacji i analizy DNA okazał się na tyle duży, że udało się przeprowadzić badania. – Uzyskaliśmy dofinansowanie w projekcie unijnym EASI Genomics, dzięki któremu nasze próbki przewędrowały przez kilka laboratoriów, także zagranicznych

³¾Ã³·É¾± dr Borówka

W ten sposób ze szczÄ…tków kostnych pozyskaliÅ›my DNA i znaczÄ…co zbliżyliÅ›my siÄ™ do rozwiÄ…zania zagadki. Po kilku latach wytężonej pracy łódzkim naukowcom udaÅ‚o siÄ™ uzyskać pierwsze wyniki, które pozwoliÅ‚y na analizÄ™ DNA szczÄ…tków pochowanych na lutomierskim cmentarzysku. – OkazaÅ‚o siÄ™, że osoby pochowane na tym cmentarzysku sÄ… na tyle zróżnicowane genetycznie, że musiaÅ‚y pochodzić z różnych populacj

·É²âÂᲹś²Ô¾±²¹ dr Borówka

ZnajdowaÅ‚y siÄ™ tu pochówki osób pochodzenia skandynawskiego, sÅ‚owiaÅ„skiego (lokalnego), a także osoby, które byÅ‚y pochodzenia mieszanego w stosunku do obu tych grup. W badaniach wykorzystano koÅ›ci z różnych części cmentarzyska, zarówno z jego głównej alei, gdzie z pewnoÅ›ciÄ… chowano osoby szczególnie ważne dla spoÅ‚ecznoÅ›ci, jak i z obrzeży nekropolii. „Skandynawskie DNAâ€� znaleziono w różnych miejscach cmentarzyska, co wskazuje, że osoby o takim pochodzeniu peÅ‚niÅ‚y zróżnicowane role spoÅ‚eczne, a także, że przebywali na tym terenie dość dÅ‚ugo, by ich szczÄ…tki znalazÅ‚y siÄ™ zarówno w starszej, jak i mÅ‚odszych częściach nekropolii. – Cmentarzysko nie byÅ‚o użytkowane tylko w jednym punkcie czasowym, z biegiem lat dodawano pochówki zarówno w głównej alei, jak i na obrzeżach – ·É²âÂᲹś²Ô¾±²¹ dr Borówka. – StaraÅ‚am siÄ™ tak wybierać próbki do analizy z fragmentów dostÄ™pnych szkieletów, by jak najlepiej oddawaÅ‚y to zróżnicowanie. 


Skąd wiadomo, że odnalezione w Lutomiersku szczątki należały do osób wywodzących się ze Skandynawii („wikingów�)?

Do analizy genetycznej wykorzystaliśmy dane porównawcze dla wybranych szkieletów z innych nekropolii z terenu Polski i innych krajów Europy, co, do których mamy pewność, że są to szczątki ludzi pochodzących z populacji skandynawskich. Chodzi między innymi o stanowisko archeologiczne w Ciepłem w powiecie tczewskim

·É²âÂᲹś²Ô¾±²¹ dr Borówka

Ale braliÅ›my także pod uwagÄ™ badania materiałów szkieletowych, które zostaÅ‚y opublikowane kilka lat wczeÅ›niej w pracy Margaryana, czyli w obszernym opracowaniu archeogenetycznym obejmujÄ…cym najciekawsze pochówki wikiÅ„skie z terenu caÅ‚ej Europy. 

Jakie znaczenie mają te badania dla współczesnej nauki?

Archeolodzy patrzący na wydobyte z pochówków artefakty miewają różne zdania na temat ich pochodzenia

·É²âÂᲹś²Ô¾±²¹ prof. Lorkiewicz

Badania genetyczne pozwalajÄ… nam dobitnie stwierdzić, że mamy tu do czynienia zarówno z ludnoÅ›ciÄ… allochtonicznÄ… jak i autochtonicznÄ…, która przejmowaÅ‚a najwyraźniej atrakcyjne dla niej w tym czasie wzorce kulturowe. 

Badania genetyczne szczątków z cmentarzyska w Lutomiersku jednoznacznie potwierdziły związki biologiczne części osób z odkrytych tu pochówków z populacją skandynawską, co jest bardzo istotnym wynikiem biorąc pod uwagę ożywioną dyskusję między archeologami na temat pochodzenia i związków kulturowych zabytków odkrywanych na takich cmentarzyskach jak m.in. Lutomiersk. Czy jednak przybliżają nas do rozwiązania zagadki, skąd wzięli się „wikingowie� w centralnej Polsce?

Oczywiście, wspaniale jest wiedzieć coś na pewno, a to przecież nie koniec badań

zapewnia dr Borówka

Mamy w planach kilka kolejnych analiz, które mogÄ… rzucić jeszcze wiÄ™cej Å›wiatÅ‚a na dotychczasowe obserwacje. Pomocne byÅ‚y by również badania izotopowe, które pomogÅ‚yby potwierdzić, lub odrzucić niektóre teorie na temat bezpoÅ›redniego pochodzenia geograficznego osób, od których pochodzÄ… badane koÅ›ci. Ponadto technologia badaÅ„ ciÄ…gle siÄ™ rozwija i kto wie, co uda siÄ™ wyczytać ze szczÄ…tków za kolejne kilka, kilkanaÅ›cie czy kilkadziesiÄ…t lat. 


 

Opublikowano: Kamila Knol-Michałowska

ul. Narutowicza 68, 90-136 �ódź
NIP: 724 000 32 43
Adres do doręczeń elektronicznych (ADE): AE:PL-74796-17640-IHHIV-17
KONTAKT​â¶Ä‹â¶Ä‹â¶Ä‹â¶Ä‹â¶Ä‹â¶Ä‹

Projekt Multiportalu U� współfinansowany z funduszy Unii Europejskiej w ramach konkursu NCBR